เกียวโตทาวเวอร์ หอคอยสูงที่ทุกคนต้องสังเกตเห็น
ก้าวออกจากสถานีรถไฟเกียวโต อากาศเย็นที่ทะลุผ่านเสื้อแขนยาวแทนที่จะทำให้หนาว แต่กลับรู้สึกสบาย บริเวณด้านหน้าสถานีฯ จะเป็นจุด Bus Stop ของรถบัสหลายๆ สายคอยบริการนักเดินทาง เงยหน้าขึ้นสูงอิีกนิดก็จะเห็นหอคอยสูงประดับด้วยไฟบนพื้นหลังสีดำขลับของท้องฟ้ายามค่ำคืนทำให้ดูเด่น นั่นคือจุดหมายต่อไปของวันนี้
|
|
หลังจากต่อแถวได้ไม่นานเราก็ได้ตั๋วมาคนละใบ การซื้อตั๋วก็ไม่ยากเพราะจะมีพนักงานคอยแนะนำอยู่ตลอดเวลา จากนั้นก็ต่อแถวรอขึ้นลิฟท์ ไปชั้นของจุดชมวิว 360 องศา
|
 |
ไฟแบล็กไลท์ที่ถูกใช้เป็นจุดกำเนิดแสงหลักของชั้นนี้ทำให้ถ่ายภาพยากนิดหน่อย แต่นั้นไม่ใช่ประเด็นหลัก ภาพวิวจากมุมสูงต่างหากที่เป็นไฮไลท์ของที่นี่ คงเพราะว่าความอาภัพของมนุษย์ที่บินไม่ได้ ทัศนียภาพจากที่สูงจึงทำให้ตื่นตาตื่นใจได้ทุกครั้งที่ได้เห็น
 |
| ไม่เพียงแต่ชาวต่างชาติดเท่านั้นที่ขึ้นมาเที่ยวที่นี่ คนญี่ปุ่นเองก็มีจำนวนไม่น้อยเลยทีเดียว |
 |
| น้องเกียวโตทาวเวอร์ในศาลเจ้า มาขอพรกันได้ด้วยนะ |
 |
| แสตมป์ภาพเป็นที่ละลึก |
กิออน ราตรีของเกอิชา
ออกจากเกียวโตทาวเวอร์เรานั่งรถบัสต่อไปยังย่านกิออน จากความอยากมาเดินของคุณนายที่คิดว่าย่านนี้เป็นย่านซ๊อปปิ้งและของกิน และผมเองก็ไม่ค่ิดจะหาข้อมูลก่อนที่จะมา เมื่อมาถึงจึงค้นพบว่าเป็นย่านของเกอิชา แหล่งราตรีบรรเทิงเฉพาะของประเทศญี่ปุ่นที่ไม่มีชาติใดเหมือน |
บรรยากาศที่เปลี่ยนไป ทุกอย่างโบราณแต่ยังดูใหม่ จำนวนคนเริ่มน้อยลง แสงไฟสลัวๆ ร้านที่ระบุไม่ได้ว่าเป็นร้านอะไรเรียงรายอยู่สองข้างทาง แต่สิ้งหนึ่งที่เหมือนกันคือโคมไฟสีแดงที่หน้าประตูร้าน
|
รถแทกซี่คันหนึ่งวิ้งผ่านไปจอดที่หน้าร้านๆ หนึ่งชายใส่สูทดำลงมาจากรถ และคนที่ดูเหมือนพ่อครัวเปิดประตูออกมาต้อนรับ เมื่อคุยกันสักสองสามประโยคทุกคนก็เดินเข้าไปภายในร้าน และประตูก็ปิดลง
 |
| ห้ามแตะตัวเกอิชา ห้ามพิงกำแพง ห้ามสูบ ห้ามเดินกิน ห้ามทิ้งขยะ ห้ามเซลฟี่ |
 |
| คุณลุงแทกซี่ ดูเหมือนว่ากำลังรอรับลูกค้า |
 |
| ตู้ไปรษณีย์ยุคใหนก็ไม่รู้ |
 |
| ดูน่ากลัวชอบกล |
ยิ่งเดินลึกเข้าไปจำนวนคนยิ่งน้อยลง ทำให้รู้สึกว่าบรรยากาศเริ่มวังเวงขึ้นทุกที ยิ่งเจอกลุ่มผู้ชายในสูตรดำเดินผ่านไปยิ่งทำให้ต่อมระวังภัยทำงานหนักมากขึ้น เราจึงตัดสินใจเดินกลับออกมา และไปสะดุดที่ร้านนารูโต๊ะร้านกาชาปองที่เห็นปุ๊บก็เลี้ยวเข้าไปปั๊บ เสียทรัพย์ให้กับกับดักนักท่องเที่ยวร้านนั้นไปหลายเยน
 |
| ร้านที่ไม่จำเป็นต้องมีคนเฝ้า ก็เข้าไปหมุนได้ |
ดูแผนที่ผ่าน google map ทำให้รู้ว่าระยะทางจกลับไปที่พักนั้นไม่ไกลมาก จึงตัดสินใจเดินกลับ ระหว่างทางเจอร้านราเมงร้านหนึ่ง ด้วยความหิวเพราะผิดแผนคิดว่ากิออนเป็นย่านของกิน ราเมงเลยกลายเป็นอาหารมื้อจริงจังมื้อแรกตั้งแต่เดินทางมาถึงเกียวโต รสชาติติดเค็มไปนิด แต่อร่อยกว่าในไทยมาก จุดเด่นคือเนืื้อหมูที่นุ่มเกินบรรยาย
ถึงที่พัก อาบน้ำ ทายานวดกล้ามเนื้อที่ผ่านการเดินมากว่า 10 กิโล ดูแผนคล่าวๆ ของวันพรุ่งนี้และข้อตั้งชื่อว่าทัวร์ธรรมะ วัดเงิน ทางเดินนักปราชญ์ วัดนันเซนจิ และศาลเจ้ายาซากะ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น