21 กันยายน 2560 วันที่ฉันไปสักการะพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช | ในหลวงรัชการที่ ๙
บันทึก ๑ วันในชีวิต
20 กันยายน 2560 ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้ม เสียงประกาศเรียกเข้าเกทดังขึ้นพร้อมกับพนักงานในชุดสีส้มยืนรอตรวจบัตรโดยสาร ตอนนี้ฉันอยู่หาดใหญ่และในอีกไม่กี่อึดใจตัวฉันจะถึงปลายทางของการเดินทางครั้งนี้คือกรุงเทพ เมืองศิวิลัยสำหรับใครๆ ที่ไม่ใช่ฉัน แต่จุดหมายปลายทางที่แท้จริงของการเดินทางครั้งนี้คือสนามหลวง จุดเริ่มต้นของหนึ่งวันที่ฉันไปสักการะพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
21 กันยายน 2560 เวลา 03.00 น. ฉันเริ่มเดินทางจากโรงแรมในถนนข้าวสารสู่สนามหลวง พบผู้คนที่แต่งชุดดำเรียบร้อยบ้างประปราย แต่ทำให้รู้ว่าปลายทางของเรานั้นคือที่เดียวกัน
เดินไปสักระยะ ก็เจอกลุ่มคนจำนวนมหาสารยืนต่อแถวกันยาวเหยียด ทำให้รู้ว่านั่นคือจุดเริ่มต้นของเช้านี้ บรรยากาศการเข้าแถวรอนั้น เทียบกับจำนวนคนแล้วไม่น่าอึดอัด และเป็นระเบียบมากกว่าที่คิด มีคุณเจ้าหน้าที่หน้าตาใจดีคอยแนะนำ คอยบอกให้ขยับหรือรอตลอดเวลา มีแม่ค้าพ่อค้าคอยจำหน่ายพัดอยู่เป็นระยะๆ ไม่นานแถวที่แถวที่ฉันยืนอยู่ก็ถึงคิวเข้าไปในพื้นที่สนามหลวง แต่ก่อนเข้าต้องพกบัตรประชาชนแสดงต่อเจ้าหน้าที่ด้วยนะ
ประมาณ 08.30 น. ก็เข้าสู่บริเวรพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ภายในเป็นพื้นที่ห้ามถ่ายภาพและต้องถอดรองเท้าเดินเข้าไป แต่จะมีเจ้าหน้าที่คอยบริการแจกถุงดำเพื่อใส่รองเท้าใว้จะได้ดูเป็นระเบียบ
เมื่อถึงจุดสักการะ จะมีเจ้าหน้าที่คอยบอกขั้นตอนปฏิบัติต่างๆ ให้ โดยการยืนรอกลุ่มก่อนหน้า เข้าไปนั่งพับเพียบ กราบหนึ่งครั้ง และเดินออกไปอย่างสงบ
ความยิ่งใหญ่ ความเศร้า ความเงียบสงบ ความรู้สึกต่างๆ ผสมปนเปกันเมื่ออยู่ต่อหน้าพระที่นั่งฯ แม้เวลาของการสักการะจะไม่นาน แต่ก็มากพอจะซึมซับเก็บเอาความรู้สึกเหล่านั้นบันทึกเป็นตัวอักษร จะได้ไม่ลืมความรู้สึกนี้ไป ความรู้สึกที่เราสูญเสียราชาของเรา ความรู้สึกของการเป็นคนสองแผ่นดิน ความรู้สึกของการเปลี่ยนผ่านยุคสมัย แต่รัชการที่ ๙ จะยังไม่จากไปไหนเพราะพระองค์ยังคงอยู่ในใจเรา...ตลอดไป
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น